قبل از تو هم حسین (ع) کوه از کمر شکست ...

بسم الله

بهش می گویند « هوره » مصیبت نامه ای که به زبان محزون محلی خوانده می شود . مادر از صبح زیر لب هوره می خواند و برای خودش اشک می ریزد . برای مادر آن هوره ، آن روضه ، طفلان صغیری اند که خودشان را انداخته اند روی تن شریف مادر و گریه می کنند ، اوج روضه، تنهایی این خانواده است در غم از دست دادن مادر .

آن روضه ی من ولی فرق می کند . من یک جای دیگر این حادثه می شکنم . خبر شهادت خانم را که به آقا امام علی می رسانند ، زمین خوردن آقا در راه خانه ، زمین خوردن علی این بزرگ مرد تاریخ بشریت ، این ستون عالم خلقت . مرا زمین می زند . امروز روز روضه ی علی علیه السلام است ، روضه ی تنهایی های بزرگ یک مرد وقتی شبها در چااه گریه می کند ...