بیمار خنده های تو ام بیشتر بخند ، خورشید آرزوی منی گرم تر بتاب ....*

بسم الله

بهترین و بدترین حالت ندارد، دلم برایت تنگ شده و این ابری دلگیر پشت پنجره های بزرگ سالن مطالعه ی دانشگاه ، این خالی زمین های خاکی ، این صدای ممتد فن ها ، این سردی نابهنگام سهم من از این لحظات است . بی هیچ زیبایی عاشقانه ای ، بی هیچ لطافت تغزل گونه ای ، اما قلبم ... نه ، قلبم شباهتی به این خاکستری های سرد و دل گیر ندارد ، چیزی در قلبم بشارت خوبی حال تو را دارد ، عین تابش نوری که از لابلای ابرهایی ضخیم جان دشت را گرم می کند ...

عین فروردین وقتی زمستان را پشت سر می گذارد ...

عین من وقتی تو را با خودم به نماز می برم ، به دعا زمزمه می کنم و به اشک های گرم و ناگهانی غسل میدهم ....

---

* علی رضا قربانی این شعر را ، اشتیاق ، را محشر خوانده ، شعر عالیست ، صدا فوق العاده است ...