بسم الله
«وقتی آدم خوابش نمی برد، افکاری که به ذهنش می آید کمی عجیب است. ذهنت در میان تاریکی پرسه می زند، مدام، یکی پس از دیگری، نتیجه گیری های خیالی می کند، گویی شیر یا خط می کند. ناگهان بعد از آن شب فهمیدم گاهی در طول مسیر در لحظه های نامشخصی بزرگ شده ام .»
| خداحافظ تسوگومی، بنانا یوشیموتو |
برچسب:
نویسنده: مهراد شریفی