از خوشحال ترین شغل های دنیا ...

بسم الله

هر وقت زنگ خانه را میزنند و می گویند بسته ی پستی دارید . سر از پا نمی شناسم . عین بچه آهو جست و خیز کنان و شاد و شنگول می روم بسته ام را بگیرم . خوشحالم که محله ی ما پست چی مخصوص دارد , حتی اگر به جای دوچرخه موتور داشته باشد و من مجبور باشم امضای الکترونیک تحوبلش بدهم ! من عاشق پاکت های کاهی ام , یک طوری که دلم نمی آید بازشان کنم و چند دقیقه ای همینطوری می گیرمشان دستم و بویشان می کنم و بعد با نهایت دقت در پاکت را باز می کنم , چه لذتی دارد این لحظه ...

بسته ی رنگی رنگی امروز بیش از محتوی خود بسته سر ذوقم آورد و یک جوری که اگر نبود ملاحظات اجتماعی بعد دیدن این عکس روی پاکت پستجی مهربان و مودب محله مان را می گفتم بماند تا این عکس را قیچی کنم بدهم به خودش تا ببرد خانه و نشان زن و بچه اش بدهد و خوشحال باشد که یکی از زیباترین و خوشحال ترین شغل های دنیا را دارد . ندادم بهش قیچی اش کردم چسبانده ام به دفترچه ام و دلم خواست پست چی باشم :(